Συμφωνία αλλά με ποιο κόστος; - Η Ελλάδα τα δίνει όλα και πληρώνει βαρύ τίμημα για αόριστα ανταλλάγματα και υποσχέσεις

ΔΕΣΜΕΥΣΕΙΣ ΤΩΝ ΔΑΝΕΙΣΤΩΝ ΜΕ ΠΟΛΛΑ... ΑΝ 



του Θεόφραστου Ανδρεόπουλου
Η συμφωνία πρέπει να θεωρείται πλέον γεγονός αλλά με τι τίμημα: Η κυβέρνηση δεσμεύτηκε για το πακέτο μέτρων των 5,4 δισ. ευρώ και θα νομοθετήσει και τον έκτακτο μηχανισμό («κόφτη δαπανών» τον έχει ονομάσει) για τη λήψη νέων μέτρων κάθε φορά που θα καταγράφεται απόκλιση από τον δημοσιονομικό στόχο για το ετήσιο πρωτογενές πλεόνασμα. 


Oι δανειστές αντίθετα δεσμέυτηκαν με πάρα πολλά... αν. Ελάφρυνση χρέους από το 2018... αν επιτευχθούν οι στόχοι. Πλέον η κυβέρνηση τα παίζει όλα για όλα σε ένα μόνο «στοίχημα». 
Στον κόφτη των δαπανών θα περιλαμβάνονται μισθοί και συντάξεις και όπως φαίνεται θα υπάρξει ένα «συμπληρωματικό μνημόνιο» κατά το Eurogroup.
Σχετικά με τον μηχανισμό προληπτικών μέτρων, ο πρόεδρος του Eurogroup Γ.Ντάιζεμπλουμ ανέφερε ότι αναμένεται να ολοκληρωθεί ο σχεδιασμός του τις επόμενες εβδομάδες και πως η βάση συζήτησης θα είναι η ελληνική πρόταση.
«To Eurogroup αποδέχτηκε την πρόταση της ελληνικής κυβέρνησης για το μηχανισμό αυτόματης ενεργοποίησης μέτρων σε περίπτωση απόκλισης από τους στόχους, με κάποιες προσθήκες οι οποίες αφορούν τη δυνατότητα μέλλουσας αντικατάστασης των εφεδρικών δημοσιονομικών μέτρων με διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις ή μέτρα αύξησης εσόδων» είπε κατά την καθιερωμένη συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε μετά το πέρας της συνεδρίασης του Eurogroup.
Ενώ για το χρέος δήλωσε «H απόφαση του Eurogroup δεν ισοδυναμεί με οριστική συμφωνία ότι το ελληνικό χρέος. Τίποτα δεν έχει συμφωνηθεί μέχρι να συμφωνηθεί, όλα τα σενάρια θα μελετηθούν σε επίπεδο Euro Working Group και θα τεθούν εκ νέου στο τακτικό Eurogroup της 24ης Μαΐου.Tο ελληνικό ζήτημα θα συζητηθεί εκ νέου σε δύο εβδομάδες με στόχο την τελική συμφωνία», πρόσθεσε.
Αποφασίστηκε ακόμη ότι το ΔΝΤ θα παραμείνει στο πρόγραμμα το οποίο σημαίνει ότι θα επιβλέπει το ίδιο το πως θα συνεχιστεί ο «βασσανισμός» των πολιτών.
Τα ανταλλάγματα που πήρε η Ελλάδα είναι κυρίως υποσχέσεις για μια κάποια ελάφρυνση του χρέους μετά την λήξη του προγράμματος, δηλαδή το 2018 ή στις αρχές του 2019.
Άλλωστε η Κ.Λαγκάρντ διαμήνυσε στους έταιρους δανειστές ότι «Αν επιμείνετε να επιβάλετε στην Ελλάδα την υποχρέωση να πετύχει πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% του ΑΕΠ το 2018, θα σας στηρίξουμε προσωρινά. Ωστόσο, μακροπρόθεσμα (in the long-run), θα πρέπει να αναδιαρθρώσετε το χρέος της χώρας σε βάθος τέτοιο, ώστε το πλεόνασμα να μην υπερβαίνει τον στόχο του 1,5% του ΑΕΠ, τον οποίο εμείς θεωρούμε ρεαλιστικό. Προκειμένου τώρα να επιτευχθεί ο στόχος του 3,5% πλεονάσματος για το 2018, θα πρέπει η Ελλάδα να λάβει πρόσθετα μέτρα ύψους 3,6 δις. Δεν αρκούν τα 5,4 δις, τα οποία, κατά τη γνώμη μας, ίσαμε που επιτυγχάνουν πλεόνασμα της τάξης του 1,5% του ΑΕΠ.»
Το ωραίο είναι ότι οι εταίροι εγγυώνται στο ΔΝΤ την βιωσιμότητα του χρέους μας και μετά το πέρας του τρέχοντος προγράμματος, στο οποίο του ζητάνε να συμμετάσχει όχι μόνο συμβουλευτικά, αλλά και χρηματοδοτικά.
Όμως το ΔΝΤ δεν μπορεί να χρηματοδοτεί μια χώρα όταν δεν θεωρεί βιώσιμο το χρέος της βάση του καταστατικού του. 
Οι Ευρωπαίοι εγγυώνται στο ΔΝΤ ότι θα διασφαλίσουν αυτοί την βιωσιμότητα του χρέους μας με μέτρα ελάφρυνσης που θα λάβουν αν χρειαστεί.
Όμως και εδώ υπάρχουν περιορισμοί στις όποιες επεμβάσεις περί απομείωσης του χρέους. Η όποια απομείωση θα πρέπει να γίνει με βάση το Ενωσιακό Δίκαιο και το θεσμικό πλαίσιο του ESM και του EFSF. 
Με βάση αυτά όμως η Ελλάδα θα πρέπει να εκπληρώνει τις οφειλές της έναντι των δανειστών. Στην ουσία δεν υπάρχει κάτι καινούριο από την συμφωνία του Ιουλίου.
Ως γνωστόν το ονομαστικό κούρεμα αποκλείεται και η όποια περίοδος χάριτος θα δοθεί υπό την αυστηρή προϋπόθεση ότι η Ελλάδα θα έχει πετύχει τους στόχους του τρέχοντος προγράμματος.
Οι Ευρωπαίοι ζητούν πλεόνασμα 3,5% για το 2018. Θεωρούν ότι θα επιτευχθεί μέσω των μέτρων ύψους 5,4 δις. 
Για την εκταμίευση της δόσης, προαπαιτείται επιπλέον η ρύθμιση των κόκκινων δανείων και η θεσμοθέτηση του υπερταμείου.
Όσο για τα προληπτικά μέτρα ύψους 3,6 δις, εν σχέσει με την απόφαση της 22ας Απριλίου το Eurogroup δεν φαίνεται να τα απαιτεί με συγκεκριμένη νομοθέτηση αλλά ζητάει να νομοθετηθεί η πρόταση της κυβέρνησης περί ενός μηχανισμού που θα «κόβει» δαπάνες.
Δηλαδή απλά αλλάζουν οι ονομασίες.
Συνεπώς για να καταλήξουμε: Για το ζήτημα του χρέους μην περιμενουμε πολλά καθώς και αυτά τα λίγα που θα μας δοθούν θα απαιτούν επιπλέον προσφορά «αίματος» και θα πρέπει μέχρι το 2018 να μην υπάρξουν άλλα «ατυχήματα».
Αλλού είναι το ζήτημα και έχει να κάνει με το θετικό κλείσιμο της αξιολόγησης, κάτι το οποίο ίσως ανακοινωθεί στο Eurogroup στις 24 Μαΐου όμως επί του πρακτέου τι σημαίνει αυτό για την χώρα; 
Ίσως την αρχή έλευσης επενδύσεων στην χώρα που παρά το άσχημο φορολογικό σύστημα που πλέον έχει, δεν παύει να είναι πολύ ελκυστική για επενδυτές διότι απλούστατα είνι οικονομικά κατεστραμμένη.
Για να γίνει αυτό όμως χρειάζεται να κλείσει η αξιολόγηση. Εάν τώρα υπάρξουν και δεσμεύσεις γραπτές για την ελάφρυνση του χρέους έστω και το 2018 τότε ίσως η χώρα να μπορεσει να επιδιώξει την έξοδο στις αγορές για απευθείας χρηματοδότηση. 
Με μία αναδιάρθρωση προφανώς αυτός ο στόχος επιτυγχάνεται. Αυτός σημαίνει και έξοδος στις αγορές αμέσως μετά τη συμφωνία ελάφρυνσης του χρέους; Είναι άλλο ένα ερώτημα που δεν έχει απάντηση δεδομένου ότι ακόμη και σήμερα υπάρχουν εν ισχύ στην Ελλάδα τα capital controls, τα οποία ουδείς γνωρίζει πότε θα αποσυρθούν.
Μπορεί η έξοδος στις αγορές να συνοδευτεί από ένα νέο πακέτο μέτρων; Δηλαδή επισήμως οι δανειστές να αναγνωρίζουν πώς ανά πάσα στιγμή η ελληνική οικονομία μπορεί να εκτροχιασθεί και την ίδια στιγμή οι αγορές να δέχονται να σε δανείσουν; Και εδώ λοιπόν υπάρχει ένα μείζον θέμα.
Διότι μέχρι τώρα οι Ευρωπαίοι επί έξι έτη συμπεριφέρονται σαν να ΜΗΝ θέλουν η Ελλάδα να ορθοποδήσει και να μπορεί να δανείζεται μόνη της από τις αγορές. Θέλουν να δανείζεται από αυτούς. Θέλουν ανα πάσα στιγμή να ελέγχουν ακόμα και την «αναπνοή» της.
Κακά τα ψέμματα, ο φόρος «αίματος» που δώσαμε ήταν βαρύτατος, για να πάρουμε κυρίως αόριστες ελπίδες που ίσως όμως να μας δώσουν την ευκαιρία να συνέλθουμε.
Αλλά όταν οι ίδιοι οι δανειστές υπολογίζουν ότι το ελληνικό χρέος θα κατέβει στο 100% του ΑΕΠ το 2060 σε τι μπορεί να ελπίζουν οι κάτοικοι αυτής της χώρας; Μεχρι τότε οι σγμερινές γενιές θα έχουν γίνει... αλοιφές και ούτε η επόμενη θα προλάβει να γευτεί την... ευημερία. Από την μεθεπόμενη και βλέπουμε, εκτός ένα μέχρι τότε οι γεωπολιτικές αλλαγές είναι τέτοιες που να επιτρέψουν την άνοδο του Ελληνισμού και την πτώση των δυναστών του.



Γνωρίστε τις επιχειρήσεις της περιοχή σας.......  κάντε έξυπνες αγορές
Με ένα κλίκ στις κάρτες τους 


ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΣΕΛΙΔΑΣ Η ΓΕΛΟΙΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ



Στηρίξτε την προσπάθεια μας με ένα LIKE! ΣΤΟ ε την προσπάθεια μας με ένα LIKE! ΣΤΟ 

ΠΗΓΗ


Η Γελοιογραφία της Ημέρας από τον Kyr



Share on Google Plus

About Meletis Manolakellis

This is a short description in the author block about the author. You edit it by entering text in the "Biographical Info" field in the user admin panel.